A jeśli próbując rozwijać młodego zawodnika, uczymy go… udawać kogoś, kim nie jest?

4 listopada, 2026
4 listopada, 2026

Czy dziecko trzeba zawsze pocieszać?

Czy zawsze musimy chronić dzieci przed trudnymi emocjami? A może czasem zamiast pocieszać, warto po prostu być obok? O tym, jak wspierać młodego sportowca, nie odbierając mu możliwości samodzielnego radzenia sobie z trudnościami.

Często zastanawiamy się „Jak pocieszyć?”
A może nie zawsze trzeba pocieszać?
Kiedy widzimy swoje dziecko po przegranym meczu, błędzie czy niewykorzystanej sytuacji, naturalnie chcemy zrobić coś, żeby poczuło się lepiej.
Mówimy:
„Nie przejmuj się.”
„Następnym razem będzie lepiej.”
„Nic się nie stało.”
Tylko że dla naszego dziecka właśnie coś się stało.
Może przegrało mecz, na którym bardzo mu zależało. Może popełniło błąd, który ciągle odtwarza w swojej głowie. Może zawiodło samo siebie.
Więc może zamiast mówić:
„Nic się nie stało”
czasem wystarczy:
„Widzę, że jest Ci trudno.”
I pozwolić mu to przeżyć.
Bo trudne emocje nie są czymś, przed czym zawsze musimy nasze dzieci chronić.
A kiedy emocje trochę opadną, zapytać:
„Chcesz mi powiedzieć, co jest teraz dla Ciebie najtrudniejsze?”
I naprawdę posłuchać.
Jako rodzice bardzo chcemy chronić swoje dzieci przed tym, co trudne.
Sama jestem mamą i znam ten odruch.
Najchętniej usunęlibyśmy z ich drogi wszystkie kamienie, żeby nie musiały się o nie potykać.
Tylko coraz częściej myślę, że naszym zadaniem nie jest usunąć z drogi dziecka każdy kamień.
Bo nie zawsze będziemy mogli iść przed nim i sprawdzać, czy droga jest bezpieczna.
A jeśli przez lata będziemy usuwać każdy kamień, może przyjść moment, kiedy nas obok zabraknie i nasze dziecko potknie się o pierwszą wystającą kępkę trawy.
Nie dlatego, że jest słabe.
Tylko dlatego, że nie miało okazji nauczyć się, jak odzyskać równowagę.
Może więc zamiast usuwać wszystkie kamienie, warto czasem pozwolić dziecku się zatrzymać.
Czasem potknąć.
Czasem zezłościć.
Czasem przeżyć rozczarowanie.
I być obok, kiedy będzie uczyło się wstawać.
Bo przecież nie przygotujemy młodego zawodnika na życie, sprawiając, że nic trudnego nigdy go nie spotka.
Możemy za to pomóc mu zbudować przekonanie, że kiedy coś trudnego się wydarzy — potrafi sobie z tym poradzić.
I może właśnie na tym czasem polega największe wsparcie.
Nie iść przed nim i oczyszczać drogę.
Iść obok.

Czy dziecko trzeba zawsze pocieszać?

anitakwapulinska

Anita Kwapulińska

Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.